ได้อ่านเรื่องราวดีดีของลุงดาบวิชัย คนบ้าปลูกต้นไม้แห่งอำเภอปรางค์กู่ ศรีษะเกษ
(ขจิตพรรณ จันทรสาขา, สำนักพิมพ์ใส่ใจ)
เหนื่อยไหมคุณลุง
เหนื่อยกายไหม ที่ต้องออกแรงปลูกต้นไม้บนผืนดินแห้งแล้ง กลางแดดจ้า
เหนื่อยใจไหม ที่ชาวบ้านต่างวิพากษ์วิจารณ์ว่า เป็นผีบ้าปลูกต้นไม้
ผมมีความสุขทุกวินาที สุขกับการปลูก ขณะกำลังปลูก โดยไม่ต้องรอให้ถึงวันที่มันเติบใหญ่ออกดอกผล แบ่งปันให้ผู้คนได้อาศัยประโยชน์มากมายจากมันด้วยซ้ำ
ต้นไม้ เป็นสิ่งมีชีวิตที่แสนอ่อนน้อม สงบ เยือกเย็น
ไม่เคยต้องการสิ่งใดจากใคร ดำรงอยู่เพื่อให้ประโยชน์แก่ผู้อื่น
ทั้งมนุษย์ และสัตว์น้อยใหญ่มากมาย
คนเราในชีวิตหนึ่งนั้น จะทำประโยชน์อะไรแก่ผู้อื่นได้บ้าง
บางครั้งการกระทำความดีบางอย่างในบ้านเรา มันกลับกลายเป็นความแปลกประหลาดในสายตาสังคม
ไม่ว่าใครจะว่าอย่างไร ขอให้เรารู้ในใจว่ากำลังทำอะไรอยู่ก็พอ
ดังเช่นดาบตำรวจวิชัยคนนี้ กับเวลาที่ผ่านไป 18 ปี กับผลผลิตต้นไม้ต้นไร่นับล้านต้น
ที่ออกดอกออกผลให้ผู้คนมากมายได้ใช้ประโยชน์